het leven zoals het is: kerstvakantie

Ik heb deze kerstvakantie weer héél veel foto's gemaakt :-)

Hier een kleine selectie...

Zomaar een zaterdag

rust in huis

Op zaterdag gaat Jenthe viool spelen, en papa is naar de les. In huis houden we het lekker rustig, met de volledige verzameling playmobil op tafel :-)

Als jij de tijd kon terugdraaien...

... welke periode in jouw leven zou je dan willen overdoen? En waarom? Om er dingen aan te veranderen, of om gewoon te herbeleven wat je toen hebt meegemaakt?

Ik denk terug... Aan de tijd dat ik met mijn vriendinnetje Lien speelde. We klommen in bomen, bouwden kampen, speelden spelletjes of met de barbies. We maakten 'kletterende' ruzie om daarna weer verder te spelen alsof er niks was gebeurd. 's Avonds steevast telefoon: het eten stond op tafel en ik moest maken dat ik thuiskwam! De dag erna, hetzelfde verhaal, maar dan was Lien diegene die gebeld werd.


Ik denk terug... Aan de tijd dat ik net samen was met Pasjoefel. Staan kussen bovenaan de trap tijdens de pauze op de fanfarerepetitie, en elke keer een beetje giechelen als we betrapt werden door iemand. Lange wandelingen maken in de lente, en ergens op de grond gaan zitten op een rustig weggetje om gewoon te praten over de dingen des levens. Oneindig veel kussen en knuffelen, oneindig veel dromen van later. Bijna alles kwam uit.


Ik denk terug... Aan de zwangerschap van Jenthe. Elke week lezen hoe ons kindje groeide in mijn buik en wat er die week zou bijkomen. Hand in hand naar de echo's kijken en bang verlangen naar de bevalling. De spanning toen mijn water brak: nu zou het gaan gebeuren.


Ik denk terug... Aan het moment dat ik Lotte écht begon te zien en haar in mijn hart sloot. Ze leefde zowat in de draagdoek, en anders zat ze op schoot rond te kijken. Lief en verlegen, zacht en ingetogen. Ik zou terug willen gaan en haar 100 000 kusjes willen geven en vertellen dat ik van haar hou.


Ik denk terug... Aan de onverwachtse zwangerschap van Joppe. De vertwijfeling en de angst, niet weten of ik dit wel ging kunnen. Ik heb gevochten, om uit de PND te geraken van Lotte, en te kunnen genieten van Joppe. Ik zou mezelf willen vertellen dat alles echt goed komt. Dat een derde kindje reuze meevalt en dat ik hem meteen graag zal zien.

De vragen van een kind van 4

Voordat ik deze blog had, postte ik wel eens een 'notitie' op Facebook over dingen die me bezighielden.
Eentje daarvan, van een halfjaar geleden zo ongeveer, zou ik graag met jullie langs deze weg nog een keertje delen.

Jenthe is bijna 4, een echte kleuter met andere woorden. Zoals elke fase is dit er eentje met veel fun, maar ook moeilijkheden en momenten waarop mama en papa met de handen in het haar zitten. Het ene moment kan ze je verrassen met een prachtige tekening van ons gezin, helemaal vol met rode hartjes en blije gezichten. Het andere moment slaagt ze erin om me zo woedend te maken dat ik haar vastpak en roep dat ze moet ophouden met tegenwringen...

Maar wat er helemaal typisch is deze periode, zijn de vragen die ze stelt. "Waarom ligt de straat hier?" of "wie heeft de bomen gemaakt?" of "waarom is de zon geel?" om er maar drie  te noemen. Gisteren kwam er weer eentje die ins versteld deed staan: "Wat zijn mensen eigenlijk?"

Nou ja, wat moet je daar nu op antwoorden? Met man en macht proberen we als 'wijze volwassenen' een antwoord te formuleren. Over het verschil tussen mensen en dieren, over God die ons geschapen heeft, over levende wezens en niet levende wezens, noem maar op. Telkens kregen we te horen dat dat niet was wat ze bedoelde...

"Wat zou jij antwoorden als Lotte die vraag aan jou zou stellen?"

"Gewoon, mensen zijn mensen, die zijn gewoon zo!"

Oh, natuurlijk schat...

Het zijn belangrijke vragen die ze stelt, ze zoekt naar betekenis van de dingen. Soms zullen we kunnen antwoorden, vaak ook niet. Dat hoeft ook niet, gelukkig, want de vragen die zij zich stelt, zijn vaak ook vragen die wij ons stellen! Door haar nemen we de tijd om erover na te denken. Onze antwoorden laten haar zien hoe wij in het leven staan en waar onze waarden vandaan komen. 

1 vraag zal ze zich nooit hoeven te stellen: of we van haar houden? Ja, onvoorwaardelijk.

ik ben gelukkig

Geluk is...


in je onderbroek dansen met je dochters (gordijnen dicht uiteraard)


nee, geen foto ;-)

Feestelijke vorderingen

Morgen wordt ons lieve Lotje 3!!

Vandaag ging de dag zijn dat ik taarten ging versieren en mijn huis min of meer party-proof ging maken. Meisjes naar school, ik verlof, prima gepland.

En toen kwam er 's nachts een raar geluid uit de slaapkamer van de kinderen. Lap... Lotte had overgegeven.

Eigenlijk merk ik voor de rest helemaal niets aan haar, ze heeft de rest van de nacht ook gewoon geslapen, maar ik hou haar toch maar een dagje thuis voor de zekerheid. Betekent wel dat mijn party-planning in het water valt. Maar we doen ons best en we zien wel waar we geraken.

Oké, hier mijn stappenplan:

1. kroon maken
fase: afgewerkt

2. cadeautje inpakken
fase: staat in een doos, ik kan het moeilijk inpakken terwijl ze erop staat te zien heeee
dit zal het worden:  meeneemhuis playmobil
EDIT 2: done (kindertjes zijn even naar mijn ouders zodat ik kan doorwerken)

3. keuken klaarmaken voor taarten bakken
fase: work in progress
EDIT 1: done

4. 3 taarten bakken
fase: nog aan te vangen
EDIT 1: work in progress
EDIT 2: done

5. 1 taart versieren (tegen morgen)
fase: nog aan te vangen
EDIT 2: work in progress
EDIT 3: done

6. huis opruimen
fase: nog aan te vangen
EDIT: hopeloos...


alors... ik ben ermee weg!

zucht...

't is half 10, ik ben moe, ik heb koppijn, en Joppe is eindelijk in slaap gevallen.

En dan moet je hier nog aan beginnen:

(te erg voor woorden, ik weet het...)





EDIT: een 3 kwartier later...