Tijd voor een gezins-update!

Hoog tijd om eens een beetje uit de doeken te doen hoe dat hier tegenwoordig zit met ons gezin. Want de beschrijving die ik een paar jaar geleden gebruikte, zijn niet allemaal meer van toepassing! Eens even iedereen overlopen...

Jenthe, onze oudste (7). Ondertussen zit ze  in het derde leerjaar. Muziek blijft haar grootste passie. Haar hersenen zitten haar soms wat in de weg, maar het gaat beter als ze buitenschools ook genoeg prikkels krijgt om mee te werken. Dus rijden we talloze ritjes naar talloze hobby's: notenleer, vioolles, dansles, koor,... Het gaat in tegen onze ideeën over kinderen en vrije tijd- speel-tijd, maar het is het enige dat wérkt om haar ontspannen te krijgen.

Onze tweede dochter Lotte is afgelopen week 6 geworden. Ze is een gevoelig meisje en worstelt er
wel eens mee dat ze in de schaduw staat van grote zus. Aan de andere kant is ze vaak vrolijk en enthousiast, en als je haar tekenspullen geeft kan ze zich daar helemaal in verliezen!

En dan hebben we Joppe, onze enige zoon. Maar daar geeft hij helemaal niks om tot nu toe. Hij houdt van alles met wielen aan, en is erg behendig met fietsjes of skelters in alle soorten en maten. Net als Pasjoefel heeft hij een fascinatie voor getallen, overal waar we komen ziet hij ze en leest ze vlotjes ook al is hij nog maar 4. Maar vraag hem niet om dat ministukje paprika in de spaghetti op te eten want dat krijg je een drama.

Kers op de taart is ons derde meisje: Maite. Binnenkort zal ze 2 jaar worden. Ze is... een bijzonder meisje. Ik weet zeker dat heel veel ouders met hun handen in het haar zouden zitten en dagelijks gék zouden worden van haar, maar ik geniet met volle teugen. Ze is een zelfstandig ding, vol grappen en grollen, maar zo eigenwijs als een steen die weigert zich te verplaatsen hoe vaak je het ook vraagt. Haar knuffels zijn de warmste die er bestaan.

Pasjoefel en ik zijn dezelfde gebleven. Maar gegroeid. Zeker het afgelopen jaar, dat helemaal overschaduwd is geweest door ziekte. Ik ben van het ene in het andere gesukkeld, dingen die op zich niet veel met mekaar te maken hebben maar die alles bij mekaar wel ons leven een beetje hebben stilgelegd. In die stilte heb ik God van wat dichterbij leren kennen. Daarom zal deze blog ook vaker over Hem gaan, in plaats van over mijzelf of mijn hobby's, en ik begrijp best dat sommige lezers daardoor afhaken! No hard feelings ;-)

Papa's

Ik weet nog goed hoe het vroeger was met mijn papa. Dat was mijn dikke vriend. Vooraan op het fietsstoeltje nam hij me mee naar spannende plaatsen, het voetbal bijvoorbeeld, of de molen in Tongerlo. ’s Avonds in de zetel zocht ik mijn plaatsje bij hem. Als hij een late shift had op het werk, deed ik net of ik in de zetel in slaap was gevallen. Want als hij dan thuis kwam, pakte hij me op om me in bed te leggen. Hij was mijn grote, sterke held.

Bij mijn eigen kroost en hun vader zie ik zowat hetzelfde. Als hij binnenkomt, wordt er met vreugde zijn naam geroepen. De knuffels en kusjes per dag zijn niet te tellen. Papa is in hun ogen de sterkste, liefste en gekste man die je maar kan bedenken (en ik ben het daar mee eens ;-) ). Hij is hun grote sterke held.

Kinderen worden groot en zelfstandig, vaders worden ouder, en de band verandert. Ik kruip niet meer op schoot bij mijn vader, en hij neemt me ook niet meer mee op de fiets naar het voetbal. Maar als er iets aan de hand is, dan komt hij me te hulp!

Jezus leerde ons om ‘papa’ te zeggen tegen God. Veel van wat er in een goede (!!) vader-kind relatie zit, vinden we ook terug in onze relatie met onze Hemelse Vader. Hij is er altijd om ons te troosten wanneer we gevallen zijn, Hij spendeert graag tijd met ons, Hij ziet ons graag genieten van de dingen die Hij ons geeft of samen met ons onderneemt.
Ik vraag me af of mijn relatie met God niet te ‘volwassen’ is geworden. Ren ik nog naar Hem toe als ik advies nodig heb? Is mijn eerste reactie op angstaanjagende gebeurtenissen naar Hem gaan voor Zijn bescherming? Ben ik nog steeds verheugd als ik tijd met Hem kan doorbrengen? Of is mijn Hemelse Vader meer een figuur op de achtergrond geworden, die ik nog wel om hulp vraag als ik het zélf niet meer weet, en die ik af en toe een bezoekje breng. Is Hij mijn grote sterke held, of eerder een oude vent die niet meer mee is met de tijd?

Jezus zei: als je niet wordt als een kind, zal je het koninkrijk van God niet binnengaan. Misschien was dit wel 1 van de eigenschappen die Hij bedoelde. 

Test 1-2-3

Ik zit met een ei.
Ik zoek een platform.
Een plaats waar ik mijn hersenspinsels kwijt kan.


En ooit, in een ver verleden toen Joppe nog een baby was en er van baby 4 nog geen sprake was, toen had ik eens een blogje. Het ging vooral over naaien, en foto's, en taarten, en de kindjes.

Maar als ik nu eens terug begin? Maar dan anders. Eens zien hoe dat loopt...

Een indianenfeestje!

5 jaar worden is best een belangrijke gebeurtenis. Plots ben je... groter, bijna kleuter-af, en zo wijs!
We vonden dit het ideale moment om het niet meer bij een familiefeest te houden: tijd voor een kinderverjaardagsfeest met de beste vriendinnetjes!

Thema was 'indianen'. Ik speurde het internet af op zoek naar leuke ideeën, maar de meeste dingen waren voor jongens of nog veel te moeilijk voor een vijfjarige. Ik bedacht dus maar zelf wat leuke eenvoudige dingen, geef gerust feedback!!

(blogger doet nog steeds moeilijk over staande foto's sorry!)

Eerst versierden we indianenrokjes. Dat zijn eigenlijk 2 zeemlappen die ik aan mekaar naaide met een elastiek tussen. Super makkelijk, past altijd, en je kan het makkelijk versieren door er met stift op te tekenen!

Daarna grimeerde ik de kindergezichtjes: wat bruine verf en streepjes in hun lievelingskleur.

Spelletjestijd! Voor elke opdracht die ze hadden uitgevoerd, werd een pluim op hun hoofdtooi geniet. Op de hoofdtooien stond voor elk kind een leuke indianennaam zoals 'snelle bizon' of 'vrolijke vlinder'.

En toen zijn we aan onze totempaal begonnen. Iedereen kreeg een stuk boomstam die we schilderden (met heel gewone verf zoals in de kleuterklassen). Vrolijke gezichtjes verschenen in alle kleuren. Pasjoefel en ik stapelden de houtblokken en maakten ze stevig vast met de boormachine. Heel stabiel was het echter nog niet, maar wat stenen ter ondersteuning maakten een heel verschil ;-)

Even bekomen met een stuk indianentaart! Je ziet het niet goed, maar op de taart zit een indianenvrouwtje bij het vuur naast een totempaal.

Maar toen... kwam er een cowboy ons feestje verstoren. De indianen hadden hem gelukkig gauw gevangen en bonden hem stevig vast aan een boom! Vreugde alom! En tijd om het feestje af te sluiten...

OE OE OE OE OE!!

Actiefoto's op z'n zij...

Blogger doet moeilijk, ik krijg de foto's maar niet gedraaid!

Nu ja, dan zullen jullie je hoofd moeten draaien!

Actiefoto's van de creaties van vorige week!

En de mama, die deed ook nog eens moeite om van onder het stof onderuit te kruipen ;-)

Donderdag-naaidag

Het zal jullie misschien al wel zijn opgevallen dat donderdagen hier op de blog meestal behoorlijk druk zijn. Dat heeft een eenvoudige reden: donderdag is min of meer mijn vaste naaidag, dan zit ik een hele dag bij mijn ouders achter het masjien terwijl zij de jongste entertainen. Handen vrij voor een heleboel creaties dus!

Vandaag maakte ik al de 2 rokjes van vorige blogpost, en dit kleedje kwam er meteen achterna:

excuses voor de niet zo mooie foto's... Ik naai bij dus niet bij mij thuis, maar dat is wel de plaats waar mijn geweldig fototoestel staat. Dus gebruik ik het klein toestelletje van mijn ouders voor de resultaat-foto's, maar dat lijkt vaak nergens naar ;-)

Matching rokjes voor 2 zussen

Onze meisjes dragen eigenlijk nooit hetzelfde van kledij. Ook nu, nu ik veel spullen zelf maak, gebruik ik zelden hetzelfde stofje twee keer.
Maar dit stofje riep heel luid: LENTE!!! LENTEEEUUUUUUUHHHHHHH!!

En aan zo'n luide roep gaf ik 2 keer gehoor.

Had ik deze al laten zien?

Opnieuw een kleedje voor Lotte!

Ik had eigenlijk niet genoeg stof, maar een half metertje, maar met wat gefoefel kreeg ik er toch een leuk kleedje uit!

Verjaardagsjurk

Als je 5 jaar wordt, is dat natuurlijk heel groot nieuws! En daar hoort een opvallende jurk bij. De deze:

Mooie roze sterrenstof, felblauw biais en een mooi lint met een retro-motiefje.  Ze zal ongetwijfeld stralen!

Patroon was alweer dat van Stof voor durf-het-zelvers. Ik voegde dit keer de striklintjes toe in het middel. Stof is van Stenzo, lint kocht ik op het stoffenspektakel in Leuven.

Hiep hiep hiep!

Zaterdag 9 maart wordt mijn meisje alweer 5 jaar. Zo ontzettend groot al, niet te doen gewoon.
1 dagje eerder is het al de beurt aan de jongen waar ze volgens eigen zeggen mee zal trouwen. Hij wordt morgen 3 jaar :-)

Voor allebei maakte ik een vilten kroon. Met striklintjes zodat ze enkele jaren meegaan!
Jenthe is 'over the moon' met haar kroon, ze loopt het liefst de hele dag ermee rond. Zouden het de zijden  bloempjes zijn? Of de satijnen lintjes? Of toch het strikje? Of de roze sterretjes-achterkant? Ik denk dat vooral de overheersende kleur haar blij maakt: ROZE  :-)

Wat ik deed op mijn verjaardag...

Ik ben jarig!

Nou ja, niet echt eigenlijk. Want ik ben geboren op 29 februari, maar die is er dit jaar niet. Van thuis uit vieren we het die jaren altijd op 28 februari, en dat is dus VANDAAG!

Morgen staat er een uitje gepland met manlief, maar vandaag was er niet echt iets bijzonders gepland. Alleen... vrijheid. Heel veel vrijheid om achter mijn machientje te kruipen! En echt, een héérlijke verjaardag was dat!

Als je zo eens een hele dag goed kan doorwerken, krijg je ontzettend veel af eigenlijk!

 Dit is het eerste wat van onder mijn machine kwam vandaag. Opnieuw een kaptrui van Svdhz. Heerlijk patroon, makkelijk te maken en superleuk als je het aan ziet bij kinderen. Zowel voor meisjes als jongens. Ik wilde eigenlijk nog een applicatie er op, maar degene die ik voor ogen had was toch net niet het juiste blauw voor hierbij.

Ik maakte deze trui trouwens als cadeautje voor A, het zoontje van mijn beste vriendin die volgende week ergens jarig is.








Ook een geschenk voor A. Je kan zo'n kereltje dat 3 wordt toch moeilijk enkel kleren geven? Dus... Een superheldencape voor onze dare-devil! Supermakkelijk dit:  een vierkante lap nemen, kanten omzomen, bovenaan een tunneltje maken en touwtje erdoor. Nog versieren met applicatie of letter of wat je maar wil en klaar!

 Derde stuk, mijn pronkstuk van vandaag! Een tricot kleedje voor Jenthe in mim-pi stijl. Ik begon met het bovenstukje van de basisjurk uit Svdhz, paste dat aan, voegde mouwtjes toe en maakte een rok eraan. Applicatie erop en glunderen maar :-)

En ook Lotte werd nog verwend met een rokje dat past bij het kleedje van haar zus. Ik hou er niet van om hen hetzelfde te kleden, maar af en toe vind ik het wel schattig als ze iets soortgelijks dragen. Dit keer een tricot rokje met kant onderaan!









Wat denken jullie, geslaagde naaidag? ;-)

TUTORIAL gepimpte tulerok

Je ziet ze tegenwoordig veel, van die tulerokjes. Ik vind ze soms mooi, maar soms zijn ze ook nogal... 'kaal' of onafgewerkt. Iemand anders gaf me een tip: gebruik het gewoon als onderrokje voor een ander rokje!

Hier laat ik even zien hoe je van zo'n super goedkoop Action-tulerokje een leuk rokje met onderrok maakt :-)

STAP 1: koop een goedkoop tulerokje.

STAP 2: Leg het rokje op de stof die je voor de over-rok wil gebruiken. Knip de stof op maat. (Tip: knip niet te kort!!)

STAP 3: naai de zijnaden en zigzag.

STAP 4: werk de onderkant af naar keuze. Ik gebruikte hier paspelband, maar biais of een gewone zoom kan ook natuurlijk.

STAP 5: Leg de rokjes zoals je hier ziet op de foto: de slechte kant van de over-rok naar buiten, de onderrok gewoon. Speld je boven-rok vast op de elastiek van de tulerok. Naai vast.

STAP 6: keer de boven-rok en strijk plat. Voor het mooiste resultaat kun je de rand nog eens bovenop een stiksel of sierstiksel geven.

En klaar :-)

Sorry voor de slechte foto, je hebt nog een actie-foto te goed ;-)

Kaptrui-rage

Volgens mij is er een heuse rage aan de gang in blogland. Het lijkt wel of ik ze overal zie voorbijkomen, die kaptruien uit Stof voor druf-het-zelvers.

Ik ben ook overstag gegaan. Tricot bestelde ik enkele weken geleden al bij Bora, kleine hoeveelheden om ze te combineren met iets effen. Afgelopen zondag op het stoffenspektakel ben ik dan helemaal los gegaan op de nicky velours, en zo kon ik beginnen!

Ik ben er erg tevreden van, zeker omdat dit een eerste keer is: nog nooit een kap gemaakt! Nu nog even kijken of het Jenthe ook mooi staat, ik hoop heel hard van wel :-)

Weet je wat heel vreemd is? Toen ik begon met naaien, moest ik altijd inspiratie gaan zoeken. Dacht ik soms: "alweer een rokje maken??"  En nu zijn we een klein jaar verder, en mijn TO DO-lijstje lijkt alleen maar langer en langer te worden! Allemaal mooie stofjes in de kast, allemaal leuke ideeën in mijn hoofd. En naaizin? Die heb ik ook meer dan genoeg. Maar die tijd he. Heeft iemand daar misschien nog een stapeltje van liggen dat weg mag?

Dit is in ieder geval mijn lijstje:

- katoenen jurkjes voor Jenthe en Lotte

- velours broekjes voor Joppe

- shirtjes voor Jenthe en Lotte

- superheldencape voor vriendje

- 2 jurkjes voor mezelf

- jumpsuits voor babyneefje

deadline? tegen de tijd dat het geen jassen-weer meer is. Klaar? START :-)

What makes you smile

Zelfportret 1

Erg spannend is het niet hoor, mijn eerste zelfportret... Maar goed, het was de opdracht!

Lotte's kleedje in actie

't is een beetje te krap aan de armen, maar dat kan ik nog wel fixen...